ihlastan.ru / Ихластан.рф

Татарча котлаулар сайты / Сайт поздравлений на татарском языке

...

Йолдыздай жемелди ак карлар

Йолдыздай җемелди ак карлар,
Күмелә бар дөнья аклыкка.
Ак кышта килгәнсез дөньяга
Әйләнеп өр-яңа шатлыкка.
 
Ак карлар, ак биләү, ак шатлык…
Әйтерсең ак чәчәк бәйләме.
Күңелдә яңа җыр уята
Ел саен туган көн бәйрәме.
 
Яшәгез һәрвакыт елмаеп,
Борчулар кермәсен күңелгә.
Бәхетегез кояш нуры сипсен,
Сүрелми гомергә-гомергә.
Элфия Ситдыйкова

 

Кышта туганнарга

Жир йозенэ Яна еллар килэ

Җир йөзенә Яңа еллар килә 
Акка төреп сихри дөньяны. 
Үткәннәре калсын үткәннәрдә, 
Өмет белән каршылыйк яңаны. 
 
Яңа елга зур өметләр баглыйк, 
Барыбер аны безгә үтәсе. 
Шатланышыйк, уйныйк, бәхет юрыйк 
Сикереп үтик язмыш киртәсен. 
 
Кайгылар да калсын иске елда 
Бәхет алып килсен яңасы. 
Борма-борма тормыш юлларыннан, 
Бергәләшеп, безгә барасы. 
 
Һәрбер бала үз бәхете белән тусын, 
Авырмасын берүк балалар. 
Гомерләре озын, таза булсын алар 
Бәхет телик, бергә, Аналар! 
 
Парсызлар да үз парларын тапсын, 
Парлыларга — парлы мәхәббәт. 
Кайгыларсыз булсын һәр көнебез 
Йортыбызга иңсең бәрәкәт!!!

Яна ел белэн котлаулар

,

Республика коненэ шигырлэр

Адаштырмас маягыбыз — мирас,
Юлда юлдаш — туган телебез.
Туган телне, җирне сөйсәк кенә
Якты булыр безнең көнебез.
Яшибез гел шулай кояшлы
Һәм тыныч көннәргә сөенеп.
Һәркемнең күңелендә бер теләк:
Иминлек! Иминлек! Иминлек!
***
Өч төс балкый безнең байракта:
Ак төс — безнең намус төсебез,
Яшел төсе — безнең яшәү төсе,
Кызылында чагыла көчебез.
Җилфер-җилфер итә безнең байрак,
Элеп куйдык аны биеккә.
Дөнья безнең шушы байрак аша
Омтылышны күрсен иреккә.

Татарстан турында шигырлэр

,

Язлар килсен мул булып

Язлар килсен мул булып
Иген уңсын кыр тулып.
Дуслар булсын һәр җирдә,
Тынычлык булсын илдә.
* * *
Әйтегез, кайсы вакыт
Яздагыдан ямьлерәк?
Кыш айларын да яратам,
Әмма яз күңеллерәк.
* * *
Көннәр җылы, күктән алсу
Нур сибеп кояш көлә, —
Җәйге шатлык, көзге бәхет
Яз белән бергә килә.

Яз турында шигырлэр

Туган ил хакына

Җиңү килде җирне нурга күмеп
Шатлык белән күзне чылатып.
Килде ул көн — горур күкрәкләрдә
Орден-медальләрне чыңлатып.
* * * 
Матурлыгы өчен бу көннәрнең
Кемнәр генә корбан булмаган!
Исемнәрен тарих безгә үзе
Саклап килә ерак еллардан!
 
Туган ил хакына,
Туган җир хакына
Авылдашлар башын салдылар.
Безнең гомер өчен алар
Мәңгегә чит илдә калдылар!
* * *
Җиңү көне —Халык тантанасы,
Яз төренгән янар комачка.
Җир чәчәкләр тезгән күкрәгенә,
Йөз балкытып карый кояшка.

Жину коне котлаулар, шигырлэр

, , , ,

Ул елларны ничек онытасын

Ул елларны ничек онытасың, —
Ил язмышы кылыч йөзендә.
Ир-егетләр китте яу кырына,
Алып көче тоеп үзендә.
 
Ирләр китте, кызлар елап калды,
Шаулап калды иген, өлгереп.
Басу капкасына чаклы озата барды
Яше, карты, барысы өзелеп.
 
Ирләр китте, кызлар елап калды,
Елап калды күпме хатыннар.
Туйда кигән күлмәкләре калды,
Күпме бала калды, ятимнәр.

Жину коне котлаулар, шигырлэр

Укытучыма

Хәтерлим мин әле бүгенгедәй
Сентябрьнең бере җиткәнен.
Хәтерлим мин әле бүгенгедәй,
Көтә-көтә арып беткәнем.
 
Иң беренче булып килим диеп,
Өскә матур яңа күлмәк киеп,
Хәтерлим мин әле бүгенгедәй,
Ашыга-ашыга чыгып киткәнем.
 
Ләкин миннән бик күп алда килеп,
Хуш киләсең әйдә-әйдә диеп,
Хәтерлим мин әле бүгенгедәй,
Укытучы апам көткәнен.
 
Шушы көннән башлап безнең өчен
Кызганмыйча үзенең бөтен көчен,
Безне сөйде, безгә белем бирде — 
Рәхмәт аңа изге эше өчен!

Белем коненэ котлаулар шигырьлэр

Белем…

Белем беләккә көч бирә.
Белем — бәхет ачкычы, дәрәҗәнең баскычы.
Белем бәхетле итә.
Белем малдан кадерле.
Белемле кеше югалмас.
Белемне алу суганнан ачы, азагы балдан татлы. Белемнең чиге юк.
Белемнән зур хәзинә юк, наданлыктан начар юлдаш юк. Белемсез бер эш тә чыкмый.
Гыйлем акчага килми; тырышлык белән килә.
Гыйлем байлыктан яхшырак.
Гыйлем китапның эчендә дә, тышында да була.
Гыйлемгә тотынган югалмас.
Гыйлемлек — нур, наданлык — хур.
Акча, мал — бер көнлек; гыйлем, һөнәр — гомерлек.
Бай булмасаң бай булма, гыйлем, һөнәргә сай булма.

Белем коненэ котлаулар шигырьлэр

Нэни дустым

Нәни дустым! Мәктәп бусагасын
 Атлап кердең бүген тәүге кат.
Сәламәт бул, уңыш юлдаш булсын!
Күңелләрең булсын һәрчак шат!
* * *
Бик күп нәрсә белермен мин
Туган илем турында.
Мин бит инде зур булдым, —
Әлифбам бар кулымда.
* * *
Хыяллар безнең канатлы,
Хыяллар шундый матур.
Киләчәктә барыбыз да
Булырбыз кыю, батыр!
* * *
Тигез матур юлларга,
Без хәрефләр тезәрбез.
Дәфтәрләрне, көндәлекне
"Биш"ле белән бизәрбез.

Белем коненэ котлаулар шигырьлэр

Алда юллар

Алда безне күпме юллар көтә…
Бәхетләргә, диләр, юл урау.
Шул турыда искә төшергәндәй,
Яңгырады соңгы кыңгырау.
 
Бәхет кайда? Китаплардан укып,
Бу сорауга җавап тапмадык.
Бәхет эзләп, илләр, җирләр кичтек,
Хыял тулпарына атланып.
 
Бөтенесен искә төшерде күк
Кыңгырауның моңлы тавышы…
Шушы мәктәп, шушы класс безгә
Күпме якын дуслар табышты.
 
…Малайлар да бүген әллә ничек — 
Сүз әйтсәң дә, оялып кызара…
Сагынырлар, хат юлларлар әле
Чәч толымын тарткан кызларга.
 
Кызлары да әллә нишләгәннәр — 
Менә-менә тора еларга…
Укытучы гына елмая гел,
Гаҗәпләнеп үткән елларга.
 
"Болары да олы юлга чыга,
Җан җылысы күчкән аларга…"
Һәр кыңгырау саен яшәрә күк, 
Тик нигәдер чәче агара…
 
Очар вакыт җиткшн. Кошлар да бит
Утырмыйлар мәңге ояда…
…Аннан безгә җан җылысы күчсә,
Бездән күчсен җылы — дөньяга!
 
Алда безне олы юллар көтә…
Бәхетләргә, диләр юл урау.
Урау юллар турыланыр әле — 
Алга дәшә соңгы кыңгырау!

Укытучылар коне котлаулар

Хуш балачак сау бул укытучым

Соңгы чыңнар, соңгы моңнар инде
Хәбәр итә еллар агышын.
Акрын-акрын җилләр ерагайта
Кыңгырауның соңгы тавышын.
 
Соңгы звонок, чакырасың бүген
Һәммәбезне олы юлларга.
Изге йортым белән саубуллашып,
Аңа соңгы сәлам юлларга…
 
Хуш, балачак, сау бул, укытучым — 
Белемемнең якты учагы!
Минем алда — тормыш киңлекләре,
Хыялыма ачам кочагым!

Укытучылар коне котлаулар

, , ,

Сау булыгыз апа классташлар

Чәчләремә кунган күбәләкләр
Балачагым болынында калды.
Әй, мәктәбем, бүген бусагаңнан
Зур тормышка ясыйм тәүге адым.
 
Юк, шомыртлар түгел кочагымда,
Ак канатлы ярсу хыялларым.
Пар канатлар куйдың иңнәремә,
Яулар өчен тормыш кыяларын.
 
Шаулап-гөрләп узган кичәләргә
Күпме дәште көмеш кыңгыраулар.
Мәктәбемнең серле авазлары
Төшләремә кереп яңгырарлар.
 
Хәерле юл теләп озатып кала
Шомыртларның ап-ак тәлгәшләре.
Еллар узгач, бер кайтырбыз әле,
Сау булыгыз, апа, яшьтәшләрем…

Сонгы кынгырау, последний звонок

Хуш мэктэбем

Кайчан гына бу көн, бик еракта
Килеп җитмәс кебек тоелды
Күңелемә мәктәп бала чактан
Китмәс өчен кереп уелды.
* * *
Хуш мәктәбем, дуслар, остазларым
Балачагым, яшьлек, мәхәббәт
Барлык хисләр монда ихлас һәм чын
Бөтенесе өчен мең рәхмәт.
* * *
Канат ярган нәни кошлар сыман
Талпынасыз очып китәргә
Яшь күңелегезне җилкендергән
Хыялларны чынлык итәргә
Аерыласыз сөйгән мәктәп белән
Гомерегезнең алсу таңында
Хәерле юл теләп озатабыз
Саф чәчәктәй тормыш язына…

Сонгы кынгырау, последний звонок

Сонгы звонок шигырьлэр

Уй хыялларыбыз канатлы
Кулыбызда чәчәк бәйләме
Еларгамы көләргәме бүген
Күңелләрнең иләс бер мәле…
Бәйрәм бүген барлык мәктәпләрдә
Хис ташкыны дулый күкрәктә
Укытучының моңсу карашлары
Озату сүзен яза йөрәккә.
* * *
Ун ел буе звоноклар чыңы
Чакыру булды һәрбер дәрескә
Бүген алар чакыру һәм озату
Алда торган бөек, зур эшкә.
* * *
Кеше гомере мәктәп юлы аша
Моңлы бер җыр кебек сузыла
Белем сукмакларын ера-ера
Киләчәккә юлы сызыла…

Сонгы кынгырау, последний звонок

Ходай сэламэтлек бирсен

Рәхмәт сиңа, рәхмәт, укытучым.
Синнән алган шушы белемне
Бүген үзем укучыма бирәм.
Бу соң үзе бәхет түгелме?
 
Синең белән бүген горурланам,
Хөрмәтем зур сиңа йөрәктә,
Һәрбер сүзең, һәрбер киңәшләрең
Мине ялгышмаска өйрәтә.
 
Тәнеңә Ходай сәламәтлек бирсен.
Бәхет, шатлык озата барсыннар.
Язмышлар да сиңа гел яхшылык
Гел уңышлар гына язсыннар.

Укытучылар коне котлаулар

Ходай илчесе

Бәйрәм белән Сезне, укытучым!
Йөрәгемнең якын кешесе.
Дөнья серен миңа өйрәтүчем.
Яшь җаннарга — Ходай илчесе!
 
Сезгә телим саулык, озын гомер,
Шәхси бәхет, дөнья рәхәтен.
Шәкертләрнең тырыш, инсафлысын.
Яхшы гамәл, Ходай рәхмәтен!

Укытучылар коне котлаулар

Укытучым

Укытучым, Сезгә нәрсә генә
Бүләк итим туган көнегездә?
Болыннарда өзеп, букет тезеп,
Гөлләр бүләк итәр идем дә.
Шиңәрләр шул…
 
Шушы бәйрәмегезгә ямь өстәрлек
Бирим икән Сезгә ни генә?
Иң яхшысы — җырым бүләк булсын.
Безнең йөрәк типсен җырларда.
Җил дә алмас һәм кырау да тимәс аларга.

Укытучылар коне котлаулар

Рэхмэт сина укытучым

Кайгырганда юатучы,
Безнең өчен ут йотучы.
Гаделлеккә өйрәтүче,
Рәхмәт сиңа, Укытучым!
 
Чәчләреңә бәсләр кунган.
Гүя ап-ак кышкы урман.
Гомер буе без бурычлы,
Рәхмәт сиңа. Укытучым!
 
Өермәдәй уй булгандыр.
Күзләреңә яшь тулгандыр.
Озатканда унынчыңны,
Рәхмәт сиңа. Укытучым!
 
Дөнья безне алга дәшә,
Ә син безгә гел янәшә.
Тәүге хәреф танытучы,
Рәхмәт сиңа. Укытучым!

Укытучылар коне котлаулар

Зур ихтирам белэн

Кулларына сихри әлифба алып,
Һәр хәрефнең серен аңлаткан.
Елмаюы, көләч йөзе белән
Безне һаман үзенә караткан.
 
Без, балалар, гамьсез йоклаганда
Төннәр буе дәрес караган.
Башындагы куе матур чәче
Безнең хәсрәтләрдән агарган.
 
Суык классларда белем биреп
Тормыш сукмагына юллаган.
Балалары үсеп кеше булган:
Гомер үткән, саулык югалган.
 
Изге тәрбиянең җимешләре
Хезмәт итә халкың, илеңә.
Зур ихтирам белән искә ала
Тап төшерми изге исмеңә.

Укытучылар коне котлаулар

Без булырбыз тугры юлларда

Безнең илдә кеше бәяләп бетерә алмаслык кыйммәтле хәзинә. Кешеләр илнең хуҗасы һәм тоткасы. Ә илебез киләчәгенең тоткасы сезнең кулларда, хөрмәтле укытучыларыбыз! Сез кешеләргә белем ачкычы бирәсез, кешеләрне кеше итәсез,олы юлга илтәсез. Сезгә барысы өчен олы рәхмәтебезне белдерәбез.
 
Алтын яфрак ява урамнарга,
Сукмакларга ява, юлларга…
Урам буйлап атлый укытучы
Чумган килеш тирән уйларга…
 
Уйларыгыз изге…Сабыйларның
Күңеленә барып ялгана
Күпме хисләр кирәк алар өчен
Ял-йокыңны онытып янарга.
 
Һәм сакларга кирәк сүндермичә
Аларга дип яккан учакны
Үз балаңа күпме җылы кирәк
Аларга да кирәк шул чаклы.
 
Йөрәгеңне бүлеп бирү кирәк
Җил-давыллар җирдә азмы соң?
Чандыр иңегезгә күтәргәнсез
Күпме балаларның язмышын!
 
Без беләбез сезгә җиңел түгел
Күпме язмыш сезнең кулларда
Ләкин ышан һәрчак без булырбыз
Сез күрсәткән тугры юлларда!

Укытучылар коне котлаулар